Alle reacties

Fantastisch boek, in 1 dag uitgelezen en je leert hem nog beter kennen. Eerlijk, empatisch en respectvol.

Tekst obligaat? Eerder knap hoe de auteur met weinig woorden een hele complexe geschiedenis weet te vertellen. Jammer van die laatste alinea, niet te veel verklappen..

This show was powerful ! A travel! An initiation ! Thanks

Ondanks de melding van vriendschap en jeugdige zoektocht kwam de voorstelling van Ka-In zeer agressief over. Het was telkens één iemand die aan een groep tegenstaanders moest zien te ontsnappen. Eén TEGEN allen i.p.v. één MET allen.
De agressie spatte van de scene. Vooral de scene van 1 iemand die met felle lichtstralen werd gepest tot hij niet meer opstond. En de scene waarin 1 individu bewegingen maakte alsof hij geslagen en gestampt werd.
Goede artiesten maar een negatief, acressief “verhaal”.

Wat hier ook genoemd zou moeten worden is dat de vocale capaciteiten van de twee Henry’s, in ieder geval vanavond erg teleurstellend waren

Vanmiddag in Albergen naar Huus van Twente geweest. “ Ontroerend mooi “ en wat

een gewéldige spelers. Je wordt helemaal het verhaal mee ingezogen.

Alle facetten die genoemd werden zijn herkenbaar van vroeger en door Anne, van nu.

Ontroering en humor wisselen elkaar af, maar vooral de ontroering blijft je bij.

Marianne en Gerry

Fantastische avond gehad! Hebben mensen tegenwoordig de spanningsboog van een bromvlieg? Zelfs mijn man, die helemaal niet van musicals houdt, is wakker gebleven. Heel interessant geschiedenisverhaal met geweldige special effects, grappige of voor ons nieuwe details en een mooie link naar deze tijd via prachtige teksten. Ik heb Willem van Oranje leren kennen als een gevoelig mens van vlees en bloed. Applaus voor de gehele cast!
En praktisch: de stoelen zaten prima, het toneel was ook vanaf rang 2 heel goed te zien, er was airco en een groot aantal toiletten waardoor de rij in de pauze beperkt bleef. Aanrader!

Beste Grieta,
Als je op de link ‘Speellijst van de producent’ naast de recensie klikt, kom je op de website van het gezelschap waar je kaarten kunt kopen.

Wendy Lubberding

Hoe kan ik reserveren?}

De zang, muziek en dans vond ik indrukwekkend, maar tegen het eind kreeg de voorstelling wat mij betreft te veel het karakter van vormingstoneel met een wel erg moralistische boodschap. Niet dat ik bezwaren heb tegen die boodschap, integendeel, maar voor mij was die te eenduidig en ontbrak daardoor een spanning – waarbij het leek of een sterk volume dat moest compenseren.

Volstrekt kapitalistisch deze race naar de top. The winner takes it all.

Prachtige voorstelling die het format van een gewone musical indrukwekkend overstijgt door een totaaltheater dat de aandacht bijna permanent vasthoudt. Na de voorstelling “De Nachtwacht” laat Nite c.s. weer zien dat ze over een onuitputtelijke creativiteit beschikken om een thema voor een breed publiek duidelijk inhoud te geven. Zoals steeds is Sarah Janneh prominent en inspirerend aanwezig, maar ook de andere spelers steken er gemiddeld bovenuit. Vol bewondering blijf je ook naar de dansers kijken die met hun onverzadigbare lichamen het verhaal van Spinoza vertellen. Kortom, een heerlijke, beteknisvolle voorstelling, waarbij ik vergat dat ik naar een musical keek.

Enorm genoten van West Side Story in het Parktheater. Wat een prachtig spektakel! Ik was dertien jaar toen ik de film zag, het was nooit helemaal uit mijn hoofd.
Toen ik afgelopen zondag West Side op het toneel zag, was het gevoel er weer… Zo prachtig gezongen, gespeeld.
Ontroerend, dank jullie wel allemaal!

Het was een prachtige voorstelling maar volgens mij als zodanig herkenbaar, uitsluitend een autochtone cast. Jammer.

Ik vond het een fantastisch spektakel! De geschiedenis gaat echt voor je leven. Wel vond ik Willem van Oranje als personage een beetje tegenvallen door zijn ellenlange geaarzel, die aan massa’s mensen het leven kostte. Aangezien hij als de Vader des Vaderlands wordt gezien, had ik een meer indrukwekkend optreden verwacht, dus dat is een tegenvaller. Wel vond ik het bijzonder dat hij/zijn personage in die tijd al openstond voor de acceptatie van ieder’s geloof; dat lijkt me vrij vooruitstrevend. Wellicht waren zijn aarzelingen een gevolg van slimme politieke manoeuvres om uit een onmogelijke impasse te komen, maar dit kwam in dit script dan niet voldoende naar voren. Dat had best gemogen, om het personage wat meer glans te geven.

Waar ik het eens ben met eerdere commentaren, is dat het meer als een (spectaculaire) geschiedenisles overkomt dan als een spannend verhaal. Ook ik vond 3,5 uur echt lang. De gezongen teksten kon ik niet altijd even goed verstaan. Ik zou me kunnen voorstellen dat er een soort van ondertiteling van de belangrijkste woorden of zinnen geprojecteerd zou kunnen worden.
Toch vond ik dat de liedjes op een uitstekende manier bijdroegen aan het verhaal en nooit ‘cringe’ overkwamen, zoals je soms bij musicals kunt ervaren.

Ik heb enorm genoten en ga er zeker met mijn kinderen (groep 8 en klas 5) nog naartoe, omdat het zo’n indrukwekkende theatershow is, en vroeger tijden opeens veel meer voor je gaan leven. Dat wil ik hun graag meegeven. Ik ben wel een beetje bang dat de lengte van de musical de jongste generatie een beetje de das om zal doen.

(spoilers!) Om te beginnen wil ik zeggen dat ik blij ben dat deze musical bestaat. Het is geweldig dat neurotypische mensen zo een beeld krijgen van mensen met autisme dat niet beperkt blijft tot Sheldon uit The Big Bang Theory. Autisme is een breed spectrum met verschillende uitdagingen in het dagelijks leven.

Ik had echter wel het gevoel dat dit meer een musical over autisme was dan een musical mét autisme. Een groot deel van de musical werd besteed aan het uitleggen van de verschillende perspectieven op autisme, in plaats van het vertellen van een verhaal waarin toevallig mensen met autisme voorkwamen. Ik snap dat mensen niet veel weten over autisme, maar ik zat vaak te wachten tot het verhaal eindelijk zou beginnen. In dat opzicht deed het een beetje denken aan *Cats*, waar je gewoon een stel mensen hebt die je maar blijven vertellen over hun leven en wat ze doen, in plaats van dat er daadwerkelijk iets gebeurt. Toen er eindelijk een verhaal was (de hoofdpersoon die met veranderingen te maken kreeg, op zoek was naar een baan, een partner, enzovoort), eindigde het verhaal ermee dat hij niets van wat hij wilde bereiken had bereikt en dat hij het prima vond dat alles bij het oude bleef. Wat, als autistische persoon, weliswaar geruststellend is, maar door therapie weet ik dat verandering ook belangrijk is. Zelfs al zijn het maar kleine dingen. Hij had toch een baantje kunnen vinden in het theater, bijvoorbeeld foto’s maken voor de website of iets anders wat hij echt leuk vond? Maar nee, het blijkt dat de hoofdpersoon van de musical over autisme de neurotypische broer is. Okaaaay.

Oh, en de knipperende lichten en het lawaai in de eerste helft waren echt verschrikkelijk.

Vanavond bij zaal Ensink geweest in Weerselo. Wat een mooie kleine voorstelling rnooi acteerwerk. 2 uur lang genoten.

Little Big Things is niet de beste musical ooit, maar ik ben juist blij dat het niet alleen om Henry draait, maar ook om de omgeving. Als ervaringsdeskundige weet ik dat de aandacht meestal alleen naar de verongelukte gaat, maar zelden naar hoe jij je als naaste moet verhouden in een nieuwe situatie met iemand die door het ongeluk toch een wat andere persoon is geworden (en lees voor verongelukte ook rustig kankeroverlevers, hersenletsel enz,). Levensingrijpende situaties hebben niet alleen effect op degene die het overkomt, maar juist ook op naasten. Daar kan rouw bijzitten omdat iemand niet meer de persoon is die die was. Dat de familie als uitgangspunt hier is genomen, vind ik dan ook erg goed, en jammer dat de recensent juist dat aspect teveel aandacht vindt hebben. Little Big Things is in mijn ogen ook op voorhand door Carré al neergezet als een musical over een familie, niet alleen over de verongelukte.

Grandioze voorstelling! Jammer dat de recensent niet snapt, dat Bento een equivalent is in het Portugees van Baruch. De rol van verteller die geïntegreerd is in de hoerenmadam is sterk en leidt je door het leven van Spinoza c.s. De diverse Joodse elementen zoals sabbat, huwelijk etc. Zijn foutloos en subtiel verwerkt. Muziek, dans, verhaal, acteerwerk zorgden voor mij en mijn vrienden voor een fantastische avond die nog lang zal doorwerken. Met tot slot, de sterke en subtiele lijnen naar de actualiteit van vandaag.

Ik vond het geweldig, en ben oneens met rescencent. Je leert gedachtengoed Spinoza ook (juist?) kennen door de reacties van zijn omgeving. Het is zo’n relevant onderwerp, het doet pijn en schuurt de hele tijd, vanwege alle parallellen met deze tijd, en helaas elke tijd. Het slaat de hoop onder je vandaan en het geeft hoop, want je denken is altijd van jou en vrij. Gorter is een nachtvlinder, symbool voor hen die er nooit bij horen, die altijd vrij en tegelijkertijd het meest onderdrukt zijn, duidelijke betekenis. En prachtige dans en zang, adembenemende kostuums.