Recensie

© Carli Hermès
Koninginnenacht
Het Nationale Toneel
★★★☆☆ Toneel
28 april 2012 - Koninklijke Schouwburg, Den Haag - Speellijst
Geen troost tijdens Koninginnenacht
Door gepubliceerd 29 april 2012

Op een plein in een stad hebben het echtpaar, de schoonmaker/dichter, de bruid, de handelaar, de studenten, de tweeling en het vogelvrouwtje zich verzameld. In de nacht voor Koninginnedag stallen ze hun spulletjes uit om te verkopen tijdens de vrijmarkt. Maar ze lijken vooral hun verdriet te willen kwijtraken.

Het Nationale Toneel nodigde de Duitse regisseur Franz Wittenbrink uit om een voorstelling te maken. Het uitgangspunt werd het oer-Hollandse fenomeen Koninginnenacht. Wittenbrinks voorstellingen worden vaak vergeleken met het muziektheater van Christoph Marthaler. In het werk van beide regisseurs nemen de liederen die door de acteurs gezongen worden een belangrijke plaats in. Zo ook in Koninginnenacht, een potpourri van de meest uiteenlopende muziek van Henry Purcell, Otis Redding, Jacques Brel, U2, Gluck en zelfs Rage Against The Machine. In sommige gevallen zijn de nummers vertaald naar het Nederlands en naar de situatie van de personages. Zo werd Otis Reddings Sittin’ on the dock of the bay een fijn meerstemming moment met: Zitten in de kou op het plein / Hopen dat er morgen geen wolken zijn / Zitten in de kou op het plein / Tot er mensen zijn.

Binnen deze vorm maken we kennis met verschillende personages. Een student die, hoeveel versiertrucs hij ook inzet met zijn ukelele, zijn liefde nergens kwijt kan. Een tweelingzus die haar zus kwijt is, maar toch liever een broer had gehad. Een vrouw die ongebruikte babykleertjes verkoopt in wie een groot verlies tot ontploffing komt. Een bruid die, weggelopen van haar eigen bruiloft, met jurk en al op de dixies ligt. De schoonmaker die zijn experimentele klankdichten ten gehore brengt met titels als ‘Weggegooid liedje 1624’. Het vogelvrouwtje dat de hele avond op zoek is naar haar Japie.

Er wordt veel en prachtig gezongen en er zijn mooie, grappige en ontroerende momenten. Maar die afzonderlijke momenten zijn vooral aaneengeregen flarden. Zo af en toe ontstaan er ontmoetingen tussen de personages of vindt er een ontwikkeling plaats in het verhaal. Maar het is te weinig, evenals de dynamiek van de voorstelling, om het troostrijke en gelaagde geheel te worden dat Wittenbrink mogelijk voor ogen had.

(foto: Carli Hermès)

3 Reacties

  1. Wim Zomer
    Geplaatst op 29 april 2012 om 20:04 | Permalink

    Wat vond jij ervan dat acteurs (die geen zangstem hebben) toch een stuk maken met alleen liedjes? (Want dan krijg je Stefan die bijna altijd de laatste helft van zijn zangzin onverstaanbaar mompelt. Of Manouchka, die blijkbaar van de regisseur niks mocht opbouwen in de liedjes en maar gelijk op volle kracht zong, wat óf de geluidsinstallatie van de Koninklijke Schouwburg, of de technicus niet aankon; het klonk in ieder geval als niet goed gereguleerd.
    En wanneer was jij ontroerd? Onze rij (8 mensen) vond het eerder slaapverwekkend, te lang (zonder verhaal kan zo’n stuk net zo goed drie liedjes lang zijn), en als meest kwalijke: zonder drive gespeeld.
    Dat mensen in de zaal (wij waren het niet, dus we waren niet de enige die het slecht vonden!) na afloop keihard boe durven te roepen bij een premiere in de Koninklijke Schouwburg, zegt toch ook wat over de geleverde kwaliteit.

  2. Emma Smit
    Geplaatst op 30 april 2012 om 08:16 | Permalink

    Ben het met bovenstaande eens.
    Er waren zeker mooie en ontroerende momenten maar het werd geen eenheid.
    Wel bij de toegift waar men met veel plezier vooral liedjes betrekking op Den Haag zong en oog had voor elkaar

  3. Geplaatst op 2 mei 2012 om 18:24 | Permalink

    Ik vind dit een prima concept, heb genoten van de vertellingen de iedere acteur deed. Slechte zang kan daarnaast, en vooral in deze voorstelling, een humoristisch effect hebben.

Plaats een reactie

Uw e-mailadres zal nooit gepubliceerd of gedeeld worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

U kunt de volgende HTML tags en attributen gebruiken: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

*
*

LET OP: op deze recensie rust auteursrecht. Voor geheel of gedeeltelijke overname, in welke vorm dan ook, is vooraf toestemming nodig van de uitgever.

Elders

Volkskrant
★★★☆☆
'Al met al gaat in Koninginnenacht excelleren samen met falen. Verreweg het mooist is de samenzang van het gehele ensemble. Dan doet de muziek wat woorden vaak niet kunnen: de melancholie draaglijk maken.' Hein Janssen
Trouw
★★★☆☆
'Wittenbrink regisseerde Koninginnenacht met een grote precisie en de voorstelling is knap gemaakt, onderhoudend, muzikaal, ontroerend en erg geestig. Maar het is allemaal wel erg koddig en netjes.' Robbert van Heuven [sterren toegekend door de redactie van theaterkrant.nl]
De Telegraaf
★★★★☆
'Koninginnenacht biedt een luchtige avond vol bijzondere ontmoetingen, met af en toe een snufje melancholie.' Marco Weijers
NRC Handelsblad
★★★☆☆
'En toch valt er van dit allegaartje volop te genieten. De ruzie op Survivor is ijzersterk, en Zitten in de kou op het plein, op de wijs van Otis Reddings Dock of the bay mijmert mooi.' Herien Wensink

Speellijst

De eerstvolgende drie speelbeurten van deze voorstelling:

Verwante artikelen

Tags

, , , , , , , , , , ,

  • Elders

    Volkskrant
    ★★★☆☆
    'Al met al gaat in Koninginnenacht excelleren samen met falen. Verreweg het mooist is de samenzang van het gehele ensemble. Dan doet de muziek wat woorden vaak niet kunnen: de melancholie draaglijk maken.' Hein Janssen
    Trouw
    ★★★☆☆
    'Wittenbrink regisseerde Koninginnenacht met een grote precisie en de voorstelling is knap gemaakt, onderhoudend, muzikaal, ontroerend en erg geestig. Maar het is allemaal wel erg koddig en netjes.' Robbert van Heuven [sterren toegekend door de redactie van theaterkrant.nl]
    De Telegraaf
    ★★★★☆
    'Koninginnenacht biedt een luchtige avond vol bijzondere ontmoetingen, met af en toe een snufje melancholie.' Marco Weijers
    NRC Handelsblad
    ★★★☆☆
    'En toch valt er van dit allegaartje volop te genieten. De ruzie op Survivor is ijzersterk, en Zitten in de kou op het plein, op de wijs van Otis Reddings Dock of the bay mijmert mooi.' Herien Wensink