Recensie

Cirque Stiletto 3
Stardust Circus International
★★★☆☆ Circustheater
3 september 2015 - DeLaMar Theater, Amsterdam - Speellijst
Circuspotpourri van niveau
Door gepubliceerd 4 september 2015

Gaat Karin Bloemen de trapeze in? Na twee edities met de atletische Ellen ten Damme werpt zij haar brede theaterervaring in de piste als leading lady van Cirque Stiletto. Minder wendbaar, maar met een wervelende persoonlijkheid en groot gevoel voor humor. Voor acrobatische toeren moet je niet bij haar zijn. Háár circusact is minder fysiek: zij jongleert met taal.

Dat blijkt al direct bij het openingsnummer als zij Stromae’s Formidable koppelt aan het gelijknamige lied van Charles Aznavour. Frans, Duits, Engels, Spaans, ‘Tirools’ of Afrikaans – zij draait haar hand er niet voor om. De poldervedette waagt zich aan de letterlijk adembenemende Minutenwals van Frédéric Chopin, ruim veertig jaar geleden een succesnummer van Jasperina de Jong. Het sprookje over Roodkapje wordt bij haar een grappig, tongbrekend nummer. Taal is zeg maar echt haar ding.

En niet alleen taal, ook de kostuums van Jan Aarntzen. De ontwerper haalt weer alles uit de kast voor zijn vaste model. Hij komt dit keer niet alleen met overdadige kostuums, in stijl variërend van barok tot dirndl; hij maakte ook een serie hilarische, stripfiguur-achtige pruiken. De strakke pakjes die hij ontwierp voor de Stiletto Dancers, bestaande uit vier hupse jongens, steken daar dan weer wel wat mager bij af.

Maar bij een circustheatervoorstelling als Cirque Stiletto draait het niet alleen om taal, kekke kostuums of dansende jongelingen. Het gaat evenzeer om de circusacts. Nou, die mogen er zijn. Producenten Henk van der Meijden en Monica Strotmann tonen opnieuw hun neus voor opzienbarend circustalent. Uit Canada komt Duo Unity, dat een fijnzinnige en sensuele act brengt rond het cyr wheel. Er is swingende Afrikaanse handacrobatiek en een energieke Tsjechische jongleur. Hoogtepunt is Duo Kvas uit Oekraïne, die met hun parterre-acrobatiek een verbluffend optreden geeft.

Acrobatische toeren komen niet alleen van deze vier circusacts. Karel de Rooij coachte de Wëreldbänd, die alle muziek in de voorstelling verzorgt. De zes mannen schakelen moeiteloos van weemoedige clowns naar flamenco-orkest. Ze tonen hun veelzijdige vakmanschap en stoppen en passant de nodige acrobatiek in hun acts, die daardoor soms wat doen denken aan de Ashton Brothers. Van het eerste optreden na de pauze maken zij, dankzij publieksparticipatie, een even simpel als briljant nummer. Hun tapdansact is hilarisch en toont de virtuositeit van de groep. Samen met Karin Bloemen maken zij de show.

Dat betekent echter niet dat Cirque Stiletto als show een eenheid is. Regisseur/choregraaf Stanley Burleson heeft geen grote lijn of duidelijke opbouw in de voorstelling weten te krijgen. De keus van de liedjes en sketches lijkt nogal lukraak, ze hebben vaak geen raakvlak met circus of aanverwante zaken. De show krijgt daardoor een los-zand-karakter. Bovendien had een kritischer blik ook een aantal flauwe grappen en een bedenkelijk Afrikanummer geschrapt of aangepast. Zo nu en dan slaagt Burleson hier wel in: de organische overgang van de sketch van Bloemen naar de illusionistische act van het Duo Kvas is een sterk moment in de voorstelling en zorgt voor samenhang. Maar veel vaker ontbreken dit soort lijnen.

Daardoor is deze voorstelling vooral een potpourri van losstaande circusacts, sketches en muzieknummers. Ondanks al het toptalent wordt Cirque Stiletto 3 maar zelden magisch. Al zijn de afzonderlijke delen vaak van een hoog niveau.

Foto: Andy Doornhein

6 Reacties

  1. Fam. F.Rau
    Geplaatst op 14 september 2015 om 11:57 | Permalink

    12 sept naar Cirque Stiletto geweest, Karin Bloemen. TOP Goeie show met geweldige artiesten, daar word je weer vrolijk van dan altijd die ellende op TV, wat meer van die gezelligheid op TV!!!! Een heel gezellige avond.

    Fam.F.rau

  2. kitty
    Geplaatst op 30 september 2015 om 19:24 | Permalink

    in de la mar geweest ik vond het ronduit slecht , het sloeg nergens op .
    Ik had het idee dat Karin ook niet bij stem was alsof er geen kracht in zat.
    Verder een paar matige acts ertussen. Als ik niet met vriendinnen was geweest was ik in de pauze weggegaan .
    Kortom een voorstelling die kant nog wal raakt.geen vlees geen vis.
    Ik had het idee dat ik het in de ogen van Karin bloemen kon zien …
    die hele voorstelling loopt niet lekker.

  3. Walter Freeken
    Geplaatst op 1 oktober 2015 om 14:17 | Permalink

    Kitty. Wat zijn jouw ware motieven?

  4. Nik Boris
    Geplaatst op 20 oktober 2015 om 12:51 | Permalink

    Ik snap de kritiek op de regie niet, oké, een circus-act meer had gemogen
    Maar een verhaallijn is niet perse nodig voor een goede show. Als er niet alleen altijd naar de zelfde beoordelingscriteria wordt gekeken maar ook naar hoe je de show beleeft, dan hoeft die niet zo afgekraakt te worden.

    De kostuums zijn prachtig, de acts bijzonder maar totaal anders. Mar daardoor is de show wel veelzijdig. Het is gewoon een rariteiten kabinet. Een bonte parade die je zorgen doet vergeten, die soms grenzen opzoekt en zeker magisch en ontroerend kan zijn. De Cry-wheal act van Duo Unity en het prachtige lied “de clown komt op”, die doet denken aan top-clowns als Grock en David Larible zijn daar grote voorbeelden van.

    Ik zeg gaan, en kijk er eens met andere ogen naar. Dan zou ik het vier sterren geven als criticus, en vijf voor hoe ik de show beleeft heb

  5. Willem van Haasteren
    Geplaatst op 19 november 2015 om 16:43 | Permalink

    Gisteren naar Cirque Stiletto 3 geweest. Aardig maar niet subliem of magisch. Doet denken aan de shows op Disneyland; kunstmatig. Karin Bloemen moet zichtbaar nadenken over haar pasjes en grappen; weinig ontspannen of spontaan. Het tapnummer van de Wëreldbänd en de fantastisch prachtige kostuums van Karin zijn TOP.

  6. Willem Janssen
    Geplaatst op 22 november 2015 om 00:29 | Permalink

    We zijn op 20 november 2015 naar de voorstelling geweest. De show start werkelijk mooi. Een act met een ring waar twee mensen subliem in acteren. Twee evenwichtskunstenaars .Hierna zakt de show in. Karin Bloemen zingt niet de sterren van de hemel. De show kent alleen platte humor. De dansers die om Karin heen raken steeds meer vermoeid. Op het einde van de show is de strakheid eraf. Als wij 100 euro moeten betalen voor deze show verwacht ik meer professionaliteit.

Plaats een reactie

Uw e-mailadres zal nooit gepubliceerd of gedeeld worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

U kunt de volgende HTML tags en attributen gebruiken: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

*
*

LET OP: op deze recensie rust auteursrecht. Voor geheel of gedeeltelijke overname, in welke vorm dan ook, is vooraf toestemming nodig van de uitgever.

Elders

Het Parool
★★★☆☆
'Bloemen vertelt ons precies wat we moeten voelen over de clowns die bij haar op het podium zitten. En dus voelen we eigenlijk niets. Gelukkig gaat er genoeg wél goed. Lady Lala McCallan bijvoorbeeld, die hoge ogen gooide bij Italia's got talent. Deze charmante dragqueen is een prima operazangeres, die vooral indruk maakt met haar vertolking van Con te partirò (Time to say goodbye). Ze zingt zowel de partijen van Sarah Brightman als die van Andrea Bocelli. Komisch én mooi.' Mike Peek
de Volkskrant
★★★☆☆
'Wat deze Stiletto-ronde echt overeind houdt, is de Wëreldbänd. Zes fenomenale, veelzijdige muzikanten die de clownerie van Mini & Maxi in hun act hebben gestopt. Vooral met het nummer waarin zij als gehandicapte muzikanten elkaar helpen, kunnen zij de wereld over.' Patrick van den Hanenberg
Trouw
★★★☆☆
'De circusacts hebben helaas een erg ondergeschikte rol. Het is veel meer 'Stiletto' dan 'Cirque' geworden. Er zijn drie prima, maar weinig onderscheidende acrobatenduo's en één fenomenale artiest: Alan Suic die acht ballen moeiteloos onder controle heeft en die tijdens het jongleren razendsnelle danspassen uitvoert. Bovenmenselijk!' Bianca Bartels
Telegraaf
★★★☆☆
'Tijdens de grand finale sluit de hele cast af met At least we stole the show. Op de meeste momenten werd de show inderdaad gestolen, maar dat kan ook niet anders bij zo’n propvol programma. Waar voor je geld.' Colette Boegman
NRC Handelsblad
★★★☆☆
'Wat evenmin helpt, zijn de doublures in de samenstelling. Een tweede zangsolist(e) naast Bloemen is te veel van het goede, en dat geldt ook voor de twee vergelijkbare acrobatieknummers. Hoe verbluffend ze alle twee ook zijn. Nadrukkelijk reikhalzen de makers naar de magie van het circus. Het woord wordt in de voorstelling meer dan eens gebezigd. Maar daarmee is de show, ondanks alle kwaliteit, nog niet magisch geworden.' Henk van Gelder

Speellijst

De eerstvolgende drie speelbeurten van deze voorstelling:

Verwante artikelen

Tags

, , , , , , , , ,

  • Elders

    Het Parool
    ★★★☆☆
    'Bloemen vertelt ons precies wat we moeten voelen over de clowns die bij haar op het podium zitten. En dus voelen we eigenlijk niets. Gelukkig gaat er genoeg wél goed. Lady Lala McCallan bijvoorbeeld, die hoge ogen gooide bij Italia's got talent. Deze charmante dragqueen is een prima operazangeres, die vooral indruk maakt met haar vertolking van Con te partirò (Time to say goodbye). Ze zingt zowel de partijen van Sarah Brightman als die van Andrea Bocelli. Komisch én mooi.' Mike Peek
    de Volkskrant
    ★★★☆☆
    'Wat deze Stiletto-ronde echt overeind houdt, is de Wëreldbänd. Zes fenomenale, veelzijdige muzikanten die de clownerie van Mini & Maxi in hun act hebben gestopt. Vooral met het nummer waarin zij als gehandicapte muzikanten elkaar helpen, kunnen zij de wereld over.' Patrick van den Hanenberg
    Trouw
    ★★★☆☆
    'De circusacts hebben helaas een erg ondergeschikte rol. Het is veel meer 'Stiletto' dan 'Cirque' geworden. Er zijn drie prima, maar weinig onderscheidende acrobatenduo's en één fenomenale artiest: Alan Suic die acht ballen moeiteloos onder controle heeft en die tijdens het jongleren razendsnelle danspassen uitvoert. Bovenmenselijk!' Bianca Bartels
    Telegraaf
    ★★★☆☆
    'Tijdens de grand finale sluit de hele cast af met At least we stole the show. Op de meeste momenten werd de show inderdaad gestolen, maar dat kan ook niet anders bij zo’n propvol programma. Waar voor je geld.' Colette Boegman
    NRC Handelsblad
    ★★★☆☆
    'Wat evenmin helpt, zijn de doublures in de samenstelling. Een tweede zangsolist(e) naast Bloemen is te veel van het goede, en dat geldt ook voor de twee vergelijkbare acrobatieknummers. Hoe verbluffend ze alle twee ook zijn. Nadrukkelijk reikhalzen de makers naar de magie van het circus. Het woord wordt in de voorstelling meer dan eens gebezigd. Maar daarmee is de show, ondanks alle kwaliteit, nog niet magisch geworden.' Henk van Gelder